Vandaag, 18 juni, is het 205 jaar geleden dat de Slag bij Waterloo plaatsvond. Bij deze plaats streden Duitse, Engelse en Nederlandse troepen tegen de Franse keizer Napolein Bonaparte.
De Schotse regimenten hadden doedelzakspelers meegenomen die de persoonlijke muzikanten waren van hun commandanten. In tegenstelling tot de drum en de klaroen, die officieel werden gebruikt als communicatie-instrument op het slagveld, waren de doedelzakspelers er vooral voor het vermaak en moraalondersteuning van de troepen.
Bijzonder is het verhaal van piper Kenneth Mackay van The Cameron Highlanders. Terwijl zijn eenheid bij Waterloo door de Franse cavalerie werd aangevallen, bespeelde Mackay zijn doedelzak om zijn strijdmakkers muzikaal te ondersteunen. De overlevering vertelt dat hij daarbij geen mars speelt, maar een langzaam muziekstuk, een zogenaamde Pibroch, getiteld ‘Cogathd na Sith’ (War or Peace, the Gathering of the Clans). Hij overleefde de Slag bij Waterloo en krijgt later in Parijs van de Britse koning George III een zilveren doedelzak uitgereikt voor zijn moedige optreden. Op de afbeelding is piper Mackay te zien tijdens zijn heldhaftige actie bij Waterloo.
In een artikel dat wij enige weken geleden publiceerden staan we stil bij de Slag bij Waterloo en de Nederlandse doedelzakband Murrayfield’s Regiment uit Roermond die gekleed gaat in uniformen van 1815 en ook regelmatig optreedt bij evenementen die herinneren aan die tijd. Lees het artikel hier.
