Diverse Nederlandse pipers en drummers zijn of waren actief bij buitenlandse pipe bands. Wat drijft deze spelers? Welke ervaringen doen ze op? Hoe worden ze opgenomen in de cultuur van een buitenlandse band? En hoe bevalt dat eigenlijk? In dit eerste deel laten we een piper en twee drummers aan het woord die kozen voor een buitenlandse competitieband. We spraken met snaredrummer Niels van Putten, die een seizoen bij Livingston Caledonia Pipe Band speelde. Daarnaast interviewden we drummer Sietse Gorissen (Williamwood Pipe Band) en piper Chris Lubbinge (Manorcunningham Pipe Band), die beiden nog steeds actief zijn bij een buitenlandse pipe band.
Al decennialang hebben Schotland en het spelen bij een Schotse pipe band een grote aantrekkingskracht op Nederlandse doedelzakspelers en drummers. In het verleden vertrokken diverse landgenoten voor korte of langere tijd naar Ierland of Schotland om daar een of meerdere seizoenen mee te spelen bij een pipe band. Er was zelfs een Nederlander die enige tijd lid was van een Canadese pipe band. Het meespelen bij een buitenlandse competitieband heeft een grote aantrekkingskracht. Het internet en digitale communicatiemiddelen maken online repetities gemakkelijk. Ook de relatief lage kosten van vliegtickets hoeven inmiddels geen belemmering meer te zijn. Maar dat zijn waarschijnlijk niet de enige redenen waarom sommige pipers en drummers hun geluk in buitenlandse competities zoeken. Zowel Sietse Gorissen (snaredrummer), Niels van Putten (snaredrummer) als Chris Lubbinge (piper) hebben het instrument leren bespelen toen ze nog in Nederland waren.
Niels – De stap naar Schotland
Niels van Putten (30) speelde een seizoen bij de Livingston Caledonia Pipe Band uit de Schotse plaats Livingston. Hij begon op negenjarige leeftijd met snaredrummen bij The Clan MacBeth Pipe Band in Groningen. In het begin kreeg hij veel les van Hilbrand Kluiver, destijds leading drummer van de band. Later kreeg hij, vaak één-op-één, instructie van zijn zwager Chris Myles, de huidige leading drummer van de Groningse pipe band.
Niels speelde ook nog kort bij Concord Pipe Band in Hengelo, maar stopte daar omdat het hem destijds ontbrak aan motivatie en doorzettingsvermogen. “Dat kwam door mijn puberteit. Later ontstond toch de behoefte om mijn persoonlijke niveau omhoog te krijgen. En ik wilde altijd al graag in Schotland spelen”, aldus Niels van Putten, die nog steeds bij The Clan MacBeth Pipe Band speelt.
“Ik koos destijds in 2025 voor Livingston Caledonia, omdat deze band pas was opgericht en veel potentie leek te hebben in graad 3A. Ik heb de leading drummer een bericht gestuurd via Facebook en had al vrij snel daarna een videogesprek met hem. Vervolgens kreeg ik bladmuziek toegestuurd van hun MSR-set (March / Strathspey / Reel) met het verzoek die in te studeren. Dat deed ik en ik maakte er een opname van. Op basis daarvan werd ik toegelaten tot de band”.
Hij koos ervoor om heen en weer te reizen vanuit zijn woonplaats nabij Groningen. “In het begin ben ik om de maand naar Schotland gevlogen. Naarmate de competities dichterbij kwamen, ben ik elke maand een lang weekend naar Livingston gereisd.” Zijn eerste periode bij de band verliep prima. “Ik werd erg goed ontvangen. Er waren veel vriendelijke mensen die allemaal een enorme passie voor de muziek hadden.”

© Chris Lubbinge
“De ervaring is het 100% waard”
Na de voorbereidingen volgde uiteindelijk waarvoor Niels was gekomen: deelname aan de competities. Hij nam deel aan alle major-competities van het seizoen 2025. Een major-competitie is een officieel aangewezen hoofdcompetitie waarvoor strikte regels gelden. Het zijn grote competities waaraan veel bands deelnemen. Het hoogtepunt was de zesde plaats van de band en de tweede plaats van het corps of drums tijdens de UK Championships in Edinburgh, in de zomer van 2025.
Niels kijkt met volle tevredenheid terug op zijn muzikale avontuur in Schotland. “Deze hele ervaring heeft me geleerd dat je met veel oefenen en een duidelijk doel veel meer kunt dan je denkt. De leading drummer zat tijdens de repetities figuurlijk met zijn neus op mijn drumvel. Dus stiekem een drumfiguurtje makkelijker maken door anders te spelen, was er niet bij. Daardoor word je wel uitgedaagd om nieuwe dingen te leren. Dat motiveert enorm. Daarnaast was de deelname aan de verschillende competities een fantastische belevenis. Ik zou dit iedereen aanraden! Qua kosten was het best goed te doen. Natuurlijk is het duur, maar als je kunt overnachten bij andere bandleden scheelt dat een hoop geld. Zo vaak heen en weer reizen is vermoeiend, maar de ervaring is het honderd procent waard. Als je het financieel redt en bereid bent er veel tijd in te steken, is het een prachtige ervaring.”
Zijn belangrijkste tip voor andere Nederlanders die interesse hebben om bij een competitieband in Schotland te spelen: “Een goed begin is om veel solocompetities te spelen. Daarin kun je zelf bepalen hoe moeilijk je het maakt, en het helpt bij het overwinnen van eventuele zenuwen. En uiteraard: veel oefenen!”
Chris – Van Groningen naar Ierland
Chris Lubbinge (21) begon met doedelzak spelen in september 2020 bij The Clan MacBeth Pipe Band in Groningen. Hij had daar les van Denny Myles. Na anderhalf jaar lid te zijn geweest, stapte hij over naar Concord Pipe Band in Hengelo. Maar ook een buitenlands avontuur lokte.
“Ik wilde naar het buitenland om bij een betere pipe band te spelen. Dat werd uiteindelijk Ierland, omdat ik daar aan een universiteit kon studeren zonder de hoofdprijs te betalen, zoals in Schotland. Ik wilde bij een band met een hoger niveau spelen en het beste uit mezelf halen. Ik nam contact op met de pipe major van Manorcunningham Pipe Band uit de gelijknamige plaats in Ierland.”
“”Manor” is een band in graad 2 die goed meedraait in die klasse. Als toelatingsexamen moest ik een 6/8 march spelen en daarvan een opname maken. De pipe major is ervan overtuigd dat je alles kunt spelen als je een goede 6/8 kunt spelen. Dat is anders bij andere pipe majors, die vragen om een MSR-set (March / Strathspey / Reel) in te studeren.”
Na een jaar in Ierland te hebben gewerkt en bij de band te hebben gespeeld, ging zijn studie aan een Ierse universiteit uiteindelijk niet door. Maar Chris heeft dus wel een jaar in Manorcunningham gewoond. Hij repeteerde iedere maandagavond en donderdagavond met de band mee.
“Ik voelde me vanaf de eerste dag helemaal thuis in de band. Dat komt natuurlijk vooral ook omdat ik een heel jaar in Ierland gewoond heb. Ik had daardoor meer contact dan wanneer ik vanaf het begin alleen maar heen en weer zou vliegen.” Na zijn eerste seizoen bij Manorcunningham keerde Chris terug naar Nederland om te gaan studeren in Groningen. Maar hij bleef lid van Manorcunningham Pipe Band. “Nu vlieg ik in de winterperiode op en neer voor een maandelijks repetitieweekend. In de zomer vlieg ik voor alle competities heen en weer. Het zijn er te veel om op te noemen, maar meestal zo’n acht tot tien competities per jaar.”

© RSPBANI Photographers
“Ik ga liever voor de full experience”
“Een aantal competities doen we standaard ieder jaar zoals The Ulster Pipe Band and Drum Major Championships, vernoemd naar de gelijknamige Ierse provincie, The All Ireland Pipe Band Championships en natuurlijk The World Pipe Band Championships in het Schotse Glasgow. Daarnaast doen we vaak nog een aantal major-competities. Dit jaar doen we met vier majors mee. Tussen de majors door spelen we ook altijd een aantal regionale Ierse competities, maar aan welke we deelnemen, is afhankelijk van de data van de competities.”
Naast het spelen bij Manorcunningham Pipe Band speelt hij nog steeds bij Concord Pipe Band. Ook is hij instructeur bij The Clan MacBeth Pipe Band en is hij te huur als solopiper voor evenementen. Hij leerde zichzelf ook small pipes en whistle spelen. Sinds dit jaar krijgt hij ook les van piper Andrew Bova. Dat gaat online, want Andrew woont in Schotland.
Een druk muzikaal leven dat helaas ook geld en energie kost. “Na de World Pipe Band Championships, de laatste officiële major-competitie, heb ik altijd wel even tijd nodig om weer tot rust te komen. Mijn zomer draait eigenlijk volledig om de competities. Ik weet dat er spelers zijn die alleen majors meespelen, maar ik ga liever voor de ‘full experience’. En dat betekent ook dat het zowel financieel als mentaal het nodige van je vraagt. Maar dat is het me volledig waard.”
“Ik weet zeker dat ik grote stappen heb gemaakt in Ierland als piper en daar ben ik de band erg dankbaar voor. Er zijn weinig momenten dat ik zo gelukkig ben als wanneer ik in de cirkel sta en de band goed klinkt. Laat staan als je dan ook nog eens een prijs weet te pakken. Naast het spelen bouw je veel nieuwe vriendschappen op, binnen en buiten de band.”
Chris beveelt meer Nederlanders aan om te gaan spelen bij een pipe band in het buitenland. “Je leert er zo veel van en je maakt momenten mee die je nooit meer gaat vergeten.” Hij heeft wel twee belangrijke tips voor buitenlandse pipe band avonturiers: “Als je de kans hebt, verblijf dan in de weken voor de eerste competitie een tijdje bij de band, zodat je kunt meespelen tijdens de reguliere repetities. En probeer langer dan een seizoen mee te spelen, het duurt langer dan een jaar om qua spel goed te integreren in een band.”
Chris heeft zijn koffers alweer klaar staan voor zijn volgende competitie met Manorcunningham. Aansluitend gaat hij naar Glasgow voor de World Pipe Band Championships.
Sietse – Een enkeltje Schotland
Het dagelijkse leven van snaredrummer Sietse Gorissen (33) speelt zich sinds december 2020 volledig af in Schotland, waar hij ook woont. Hij begon met drummen in 2005, toen hij twaalf jaar oud was. Sietse was autodidact: “Ik heb niet specifiek les gehad van iemand. Ik heb mezelf vooral ontwikkeld door naar anderen te kijken, zoveel mogelijk kennis online op te zoeken en tot in den treure video’s op YouTube te bekijken.”
Hij werd lid van de Saint Andrews Pipe Band in Rotterdam en speelde vervolgens bij Dutch Pipes and Drums in Tilburg, Concord Pipe Band in Hengelo en Antwerp & District Pipe Band. Sietse: “Ik koos ervoor om bij een buitenlandse band te gaan spelen om mezelf naar een hoger niveau te ontwikkelen en nieuwe contacten op te doen. Mijn doel sinds ik begon, is om uiteindelijk in graad 1 te spelen en op de World Pipe Band Championships in de graad 1 cirkel te staan. In mijn ogen was de stap naar een buitenlandse band een belangrijk om dit doel hopelijk in de toekomst te bereiken.”
Het buitenlandse avontuur van Sietse begon in 2018. “Tijdens de solocompetitie in Mookerheide (Nijmegen) was Gordon Craig het jurylid voor drumming. Hij vroeg mij waarom ik niet in Schotland ging spelen. Dat leek mij wel wat.”
“Aan het einde van dat jaar deed ik voor het eerst mee aan de World Solo Drumming Championships in Glasgow. Een paar maanden later vroeg Derek Craig, de zoon van het jurylid dat mij in Mookerheide aansprak, of ik bij Balagan Pipe Band wilde gaan spelen. Hij was leading drummer geworden van deze Deense pipe band, dat met dat seizoen voor het eerst een drumcorps had met veelal alleen Schotse spelers. Aangezien ik nog studeerde, was dit een goede optie: de band kwam op gezette tijden bij elkaar en ik hoefde maar één keer per maand naar de repetities te reizen. Ik kende de band wel, maar het hele drumcorps was nieuw voor mij. Ik zag dit als een mooie kans om contacten op te doen, omdat ik destijds al van plan was om uiteindelijk naar Schotland te emigreren. De bands waar ik later ben gaan spelen, zijn dan ook op mijn pad gekomen door contacten die ik vanuit deze Deense band heb opgedaan.”

© Eigen foto
Van contacten naar kampioenschappen
Sietse hoefde bij Balagan geen toelatingsexamen te doen. Ook bij de bands waar hij later in Schotland speelde, was zo’n examen niet nodig. Tijdens de winter, wanneer er geen competities zijn, bereidde Sietse zich voor op het nieuwe competitieseizoen. Hij stuurde opnames van zijn ingestudeerde drumwerk naar Derek Craig, die vervolgens controleerde of hij het speelde zoals bedoeld voor de competitie. Vanaf januari vloog Sietse maandelijks heen en weer naar Schotland voor repetities met de andere bandleden.
“Dit was belangrijk om mezelf aan te passen aan de stijl van het drumcorps en echt te integreren in de band. Ik werd heel goed ontvangen. Uiteindelijk zijn we allemaal mensen met dezelfde hobby. Ik werd meteen opgenomen in de groep en durf te zeggen dat ik door deze stap ongelofelijk veel mensen heb leren kennen. Daardoor vond ik, toen ik naar Schotland emigreerde, binnen één dag een band om in te spelen.”
In Schotland speelde hij onder andere bij The City of Edinburgh Pipe Band en The Royal Burgh of Annan Pipe Band. Momenteel speelt hij bij Williamwood Pipe Band in Glasgow. Sietse nam de afgelopen jaren niet alleen deel aan alle major-championships, maar ook aan lokale minor-competities. Met de bands waarin hij speelde behaalde hij meerdere keren een top-6-klassering in graad 2. Zijn absolute hoogtepunt was een vijfde plaats in graad 2 op de World Pipe Band Championships in 2022. Recent won hij met Williamwood Pipe Band in Dumbarton de eerste plaats in graad 3B, en daarmee de titel Scottish Champion.
Sietse heeft de energie, tijd en het geld er graag voor over. “Het is een hobby waar je vooral veel energie uit haalt. Als je voor het seizoen een goed reisplan maakt en vroeg boekt, kun je qua kosten vaak flink besparen. Ook is het belangrijk dat je voordat je de stap neemt een goed financieel beeld hebt van alle kosten, aangezien die kunnen oplopen tot meerdere duizenden euro’s. Voor mij was de stap naar Schotland minder groot, omdat ik in Nederland al iedere week de trein van Rotterdam naar Hengelo nam om bij Concord Pipe Band te spelen. De reiskosten waren daardoor vergelijkbaar. Nu ik hier in Schotland woon, is het nog steeds een investering, aangezien ik bij mijn vorige band bijvoorbeeld drie uur heen en drie uur terug in de auto zat.”
Meer dan muziek
Los van de mooie resultaten tijdens competities ziet Sietse ook de andere voordelen van spelen bij een buitenlandse band. “Naast een flinke groei in kwaliteit heeft de stap mij veel sociale contacten opgeleverd. Dit zorgt er nu voor dat ik op competitiedagen constant bekenden tegenkom met wie je gezellig een praatje kunt maken. Daarnaast heb ik talloze ervaringen opgedaan: van busreizen naar competities tot het vieren van mooie resultaten. Ook heb ik kennis opgedaan van mensen die op het allerhoogste niveau hebben gespeeld, waardoor ik mijn eigen kennis kon vergroten en anderen weer kan helpen. Mooie voorbeelden hiervan zijn de kennis die ik heb gedeeld met The Clan MacBeth Pipe Band in Groningen en Dutch Pipes and Drums in Tilburg.” Bij beide bands is hij regelmatig te gast voor instructieweekenden, wat hem weer extra ervaring oplevert.
Sietse kijkt positief terug op zijn buitenlandse avontuur en plukt er nog steeds de vruchten van. “Ik zou het iedereen aanbevelen om de stap te zetten naar een buitenlandse band. Je wordt er individueel een betere speler van en je neemt veel kennis mee terug naar je Nederlandse band. Daarmee kun je die band vervolgens verder helpen. Daarnaast is het sociale aspect niet te onderschatten: je leert een andere cultuur kennen en bouwt veel nieuwe contacten op.”
Sietse heeft zijn uiteindelijke doel, het spelen bij een graad 1 band, nog niet bereikt. Toch is hij dankbaar voor alle sociale contacten die hij binnen de bands heeft opgedaan en de vele mooie momenten die hij heeft beleefd.
Voor Nederlanders die de stap naar een buitenlandse band willen zetten, heeft hij twee tips: “Heb plezier en zie het vooral als een hobby waarbij plezier met elkaar het belangrijkste is. Probeer jezelf daarnaast als speler te blijven ontwikkelen. En ga er met open vizier in: kies een band die dicht bij je huidige niveau zit of iets daarboven. Zo haal je het meeste uit het geld dat je erin steekt en kun je jezelf stap voor stap ontwikkelen. In Schotland spelen bij de meeste bands pipers en drummers met ongelofelijk veel kennis. Hierdoor kun je jezelf altijd wel ontwikkelen naar een hoger niveau. Kiezen voor een band van een te hoog niveau kan een teleurstelling worden. Als je niet het gewenste niveau hebt, kun je op de competitiedag zomaar ‘ernaast worden gezet’. Dat is extra zuur als je er veel geld in hebt gestoken.”
Wie de resultaten van de bands die deelnemen aan competities in Schotland wil volgen, kan terecht op de website van de Royal Scottish Pipe Band Association. Daar is een aparte pagina met de resultaten per competitie, die teruggaan tot 1999.
Omslag: Stephen Summers | Flickr


